Articles

Teraz to oni: Jane Cooke Wright

Gdy myślimy o czarnych kobietach naukowcach ubiegłego wieku, niewiele przykładów przychodzi nam do głowy. Dzieje się tak, ponieważ, jak wiemy, rasizm i machismo są cechami charakterystycznymi naszego społeczeństwa, w tym wykluczenie z
instytucji naukowych. Ale droga ta jest również naznaczona trajektoriami, które zdołały, od czasu do czasu, przebić się przez blokady. Tak jest w przypadku Jane Cooke Wright, znanej również jako Jane Jones. Wzorcowy naukowiec, który powinien być zapamiętany i upowszechniony. Jane była amerykańską onkologiem medycznym, która zmieniła bieg leczenia raka za pomocą chemioterapii. Pochodząc z rodziny lekarzy, Jane zawsze była bardzo zainteresowana badaniem raka, nawet przed rozpoczęciem studiów, ponieważ jest to złożona choroba, pełna specyficznych cech. Z grubsza rzecz biorąc, rak jest nowotworem wynikającym z nieuporządkowanej i nieprawidłowej proliferacji komórek, które utraciły zdolność do kontrolowania swojej duplikacji. Podczas duplikacji kopiowany jest genom komórki. Ale w tym niekontrolowanym procesie mogą pojawić się błędy prowadzące do mutacji, jeśli nie zostaną skorygowane. Z tego powodu, gdy komórka nowotworowa powiela się, istnieje prawdopodobieństwo, że powstaną nowe mutacje. Tak więc, zabiegi, które zabijają jeden typ komórek nowotworowych może nie być skuteczne dla innego.

Na początku ubiegłego wieku, rak był zazwyczaj traktowane z kombinacji chirurgii i radioterapii (zastosowanie fal promieniowania jonizującego, X-ray na przykład, bezpośrednio do guza). Chociaż strategia ta była często skuteczna, w innych przypadkach nie udało się wyleczyć choroby, co pokazało, że konieczne były alternatywne terapie. Dodatkowo, w niektórych przypadkach obserwowano efekt odbicia – pojawienie się nowych, jeszcze bardziej agresywnych nowotworów. Te metody leczenia były najlepszymi opcjami przez długi czas, dopóki Jane nie zaproponował chemioterapii, podejścia terapeutycznego opartego na stosowaniu środków chemicznych w celu wyeliminowania komórek nowotworowych. Jane rozpoczęła swoją pionierską pracę w 1949 roku w laboratorium swojego ojca w Harlem Hospital Cancer Research Foundation, analizując szeroki zakres związków chemioterapeutycznych. W swoich badaniach Jane zgłębiała związek między reakcją pacjenta a hodowlą tkanek, tworząc w ten sposób nowe techniki podawania chemioterapii nowotworów. Wraz z ojcem zademonstrowała, że komórki nowotworowe można usuwać i badać w laboratorium, aby zrozumieć ich zachowanie i ustalić, jakie terapie
będą najskuteczniejsze w ich zwalczaniu. W ten sposób Jane była jednym z czołowych badaczy testujących i przewidujących skuteczność leków o działaniu chemioterapeutycznym na komórki nowotworowe. Opracowane przez nich techniki są stosowane do dziś i stanowią podstawę do opracowywania nowych terapii. Niektóre z tych terapii są nadal stosowane
dziś, na przykład metotreksat, lek chemioterapeutyczny stosowany w leczeniu nowotworów takich jak rak piersi i białaczka dziecięca. Jane zrozumiała, że ponieważ rak ciągle się zmienia, aby odnieść sukces w walce z chorobą konieczne jest wielostronne podejście. Tak więc, przez całą swoją karierę, dr Jane była zdecydowanym zwolennikiem łączonego stosowania terapii, tj. więcej niż jednej terapii do walki z tym samym nowotworem, ale w bardzo ustalony i nielosowy sposób. Bez wątpienia rak jest jedną z chorób, które przerażają nas najbardziej. Jednak wiedza na temat postępów promowanych przez naukowców daje nam nadzieję, że lekarstwo na tę i inne choroby zostanie osiągnięte wraz z rozwojem nowych terapii. Badania Jane skłaniają nas również do refleksji nad tym, jak wiele tracimy, gdy tworzymy wykluczenia w badaniach: jesteśmy lepszym społeczeństwem, gdy jesteśmy społeczeństwem dla wszystkich i przez wszystkich.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.