Articles

Pierwsza cesarzowa rzymska – Liwia Drusilla

(domena publiczna)

Często słyszymy o cesarzach rzymskich, ale rzadko kiedy słyszymy o cesarzowych rzymskich, które były ich małżonkami. Liwia Drusilla po raz pierwszy została żoną Tyberiusza Klaudiusza Nerona (przypuszczalnie w 43 r. p.n.e.) i urodziła przyszłego cesarza Tyberiusza w 42 r. p.n.e.. Później została trzecią i ostatnią żoną cesarza Augusta z Imperium Rzymskiego.

Urodziła się 30 stycznia 58 lub 59 r. p.n.e. jako córka Marcusa Liviusa Drusa Claudianusa i jego żony Aufidii, prawdopodobnie w Rzymie. Ponieważ życie kobiet w tym czasie nie było dobrze udokumentowane, niewiele wiadomo o jej wczesnym życiu. Będąc żoną Tyberiusza Klaudiusza, udała się wraz z nim i ich rodziną na wygnanie do Grecji, po tym jak ci pierwsi wybrali niewłaściwe sojusze polityczne (konserwatyści w rzymskim senacie i Marek Antoniusz). Później wrócili do Rzymu w 39 r. p.n.e. Była w ciąży z drugim dzieckiem, Nero Claudius Drusus, kiedy rozwiodła się z Tiberius Claudius Nero, aby poślubić cesarza Augusta w 37/38 r. p.n.e. Pozostali małżeństwem przez 51 lat. Pozostali małżeństwem przez 51 lat.

Liwia była znana jako wierna i niezawodna, ale cicha zwolenniczka swojego męża. August szanował jej myśli i opinie tak bardzo, że dyskutował z nią o sprawach Imperium, i z tego powodu wielu uważało jej wpływ na cesarza za duży. Mówi się, że potrafiła przekonać go do miłosierdzia wobec jego przeciwników. Liwia Drusilla twierdziła, że nie miała aż tak dużego wpływu na Augusta, ale według rzymskiego historyka Tacyta tak nie było. Napisał on w Annales (spisana historia Imperium Rzymskiego z lat 14-68 n.e.): „Zdobyła taki wpływ na sędziwego Augusta, że wygnał on na wyspę Planaxia swego jedynego wnuka Agrypę Postumusa, który, choć pozbawiony godnych przymiotów, a posiadający jedynie brutalną odwagę siły fizycznej, nie został skazany za żadne poważne przestępstwo.”

Dodatkowo jej godność, uroda i inteligencja były podziwiane w całym Rzymie. Jednak, jak to zwykle bywa w przypadku każdego, byli tacy, którzy jej nie lubili i nie ufali. Jednym z nich był jej pasierb, Gajusz, który podobno nazwał ją „Odyseuszem w surducie” za jej ostry język.

Była przede wszystkim skupiona na zapewnieniu, że jeden z jej dwóch synów zasiądzie na tronie, i niestrudzenie pracowała, by to się spełniło. Obawiała się, że dziedzicami zostaną biologiczni wnukowie Augusta, a nie jeden z jej dwóch synów. W 4 r. n.e. August adoptował Tyberiusza i uczynił go spadkobiercą. Po śmierci Augusta 19 sierpnia 14 roku n.e. (gdy Liwia była u jego boku) Tyberiusz został cesarzem rzymskim. August pozostawił dwie trzecie swojego majątku dziedzicowi, a tylko jedną trzecią Liwii.

Jako że Liwia Druzylla była tak ważna dla Augusta, zapewnił on, że będzie ona w stanie utrzymać swój status, jak również władzę. W testamencie zapisał, że została adoptowana do jego rodziny juliańskiej, a także nadał jej honorowy tytuł Augusta. Odtąd nazywała się Julia Augusta, dzięki zaszczytom, jakimi obdarzył ją August.

Po wstąpieniu na tron jej syna, mieli dobre stosunki – przynajmniej przez pewien czas. Choć później nigdy nie bała się interweniować w podejmowanie decyzji przez Tyberiusza. Tacyt pisał, że do 22 roku n.e. między nimi panowała „prawdziwa zgoda między matką a synem lub dobrze skrywana nienawiść”. Jednak historyk Kasjusz Dio nie zgodził się z tym, twierdząc, że w momencie wstąpienia na tron nienawidził swojej matki. Zmęczona jej wtrącaniem się, została odsunięta od spraw publicznych przez syna. Tyberiusz pospieszył do domu, by być przy niej, gdy zachorowała w 22 r. n.e., ale gdy zmarła w 29 r. n.e., pozostał na Capri, gdzie sam się zesłał, powołując się na zbyt wiele pracy. Wielu twierdzi, że to właśnie jej dominująca natura była przyczyną jego wygnania. On zawetowałby wszelkie honory swojej matki po jej śmierci. Zaszczyty te zostały w końcu przyznane, gdy na tronie zasiadł jej wnuk. Nazwano ją wtedy po łacinie Diva Augusta (Boska Augusta). Jej posąg stanął również w świątyni Augusta.

Liwia Drusylla została później babką cesarza Klaudiusza przez swojego syna Nerona Klaudiusza Drusa. Zmarła w wieku 86 lat w 29 r. n.e. – osiem lat przed śmiercią swoich synów.

Like Loading…

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.