Articles

Medycyna kampo w opiece paliatywnej w Japonii

Zapobieganie progresji nowotworu złośliwego i przerzutom (Juzentaihoto, Hochuekkito)

Tradycyjny japoński lek Juzentaihoto jest farmaceutycznej jakości lekiem ziołowym stosowanym w celu aktywacji hematopoezy i zmniejszenia skutków ubocznych chemioterapii i radioterapii.

Ohnishi i wsp. donoszą, że doustne podawanie Juzentaihoto przez 7 dni przed inokulacją guza spowodowało zależne od dawki hamowanie kolonii guzów wątroby i znacznie wyższy wskaźnik przeżycia w porównaniu z nieleczoną kontrolą, bez skutków ubocznych. Dodatkowo naturalne komórki zabójcze, makrofagi i limfocyty T odgrywają ważną rolę w zapobieganiu przerzutów komórek nowotworowych i aktywowanych makrofagów wysięku otrzewnowego, aby stać się cytostatykami przeciwko komórkom nowotworowym w układzie odpornościowym gospodarza. Sugeruje się, że Juzentaihoto hamuje progresję guza wątroby w sposób zależny od dawki i że przyczynia się do długoterminowego przeżycia.

Hochuekkito jest formułą Kampo składającą się z dziesięciu surowych leków z roślin. Jest ona używana do leczenia ogólnego zmęczenia spowodowanego przez powszechne przeziębienia lub zwykłe życie. Hochuekkito poprawiło jakość życia (QOL) i stan immunologiczny starszych pacjentów.

Kuroda i wsp. przeprowadzili badanie kliniczne na 162 pacjentach, którzy skarżyli się na anoreksję lub znużenie z powodu raka układu moczowo-płciowego. Każdemu pacjentowi podawano Hochuekkito (7,5 g/dobę). Wskaźnik skuteczności wyniósł 63,0%. Wskaźnik skuteczności w przypadku anoreksji wynosił 48,4%, a w przypadku znużenia 36,6%. Działania niepożądane zaobserwowano u 12 pacjentów (7,4%), ale w większości były to łagodne zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Nie odnotowano ciężkich działań niepożądanych. Badanie to wskazuje, że Hochuekkito wywiera kliniczny wpływ na wyniszczenie w przypadku raka układu moczowo-płciowego.

Modulacja czynników immunologicznych i stres chirurgiczny (Hochuekkito, Daikenchuto)

Ruchliwość jelit po operacji żołądkowo-jelitowej mającej na celu usunięcie raka często jest zaburzona i skutkuje pooperacyjnymi objawami jelitowymi oraz złą QOL, ponieważ narządy przewodu pokarmowego modulują immunologię organizmu ludzkiego.

Komórki nabłonka jelitowego znajdują się na styku światła jelita i blaszki właściwej lub węzłów chłonnych, takich jak płaty Peyera, gdzie utrzymują homeostazę jelitową poprzez wydzielanie chemokin.

Satoh i wsp. oceniali działanie leku Hochuekkito w leczeniu piętnastu pacjentów w podeszłym wieku z ogólnym osłabieniem. Przeprowadzono wieloośrodkowe, prospektywne, randomizowane, podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo badanie z N jednego i konstrukcją ograniczoną do responderów. Tylko osoby, które odpowiedziały na leczenie, zostały przydzielone do trzech grup: grupa aktywnaplacebo, grupa placebo-aktywna i grupa aktywna-aktywna. Badanie składało się z dwóch 6-tygodniowych semestrów z 2-tygodniowym okresem eliminacji. W grupie leczonej Hochuekkito zaobserwowano znaczącą poprawę podsumowania komponentu fizycznego w analizie Short Form 36 Health Survey (SF-36). Cztery z sześciu komponentów (A-H: gniew – wrogość, F: zmęczenie, T-A: napięcie – niepokój, C: dezorientacja) uległy poprawie w grupie leczonej Hochuekkito w analizie Profilu Stanów Nastroju (POMS). Aktywność proliferacyjna limfocytów uległa poprawie w grupie leczonej Hochuekkito, ale nie w sposób znaczący. Ponadto populacja komórek CD3 dodatnich i komórek CD3CD4 podwójnie dodatnich w antygenach powierzchniowych limfocytów obwodowych zwiększyła się w grupie leczonej Hochuekkito. Zasugerowano, że Hochuekkito poprawiło QOL i stan immunologiczny pacjentów z osłabieniem, takich jak pacjenci pooperacyjni.

Odpowiedź zapalna po operacji jest związana z różnymi powikłaniami pooperacyjnymi. Endo i wsp. badali wpływ Daikenchuto na motorykę jelit i pooperacyjną QOL pacjentów. Siedemnastu pacjentów, którzy przeszli całkowitą gastrektomię z interpozycją worka jelitowego z powodu raka żołądka, zostało losowo przydzielonych do badania krzyżowego z lub bez Daikenchuto z użyciem płynnego posiłku testowego znakowanego 111In i stałego posiłku testowego znakowanego 99mTc. Dodatkowo przeprowadzono badanie manometryczne w celu pomiaru aktywności skurczowej z lub bez Daikenchuto. Objawy związane z zastojem zostały znacząco zmniejszone przez Daikenchuto. W teście opróżniania, Daikenchuto przyspieszyło opróżnianie zarówno płynnych, jak i stałych posiłków z woreczka. Woreczek wykazywał wybuchy skurczów, które zostały znacznie zwiększone przez doustne przyjmowanie Daikenchuto. Daikenchuto zwiększyło ruchliwość jelit i zmniejszyło objawy pooperacyjne u pacjentów po całkowitej gastrektomii z interpozycją worka jelitowego.

Yoshikawa i wsp. opisali wpływ Daikenchuto na odpowiedź zapalną u pacjentów po laparoskopowej resekcji jelita grubego. Trzydziestu pacjentów, którzy przeszli laparoskopową kolektomię z powodu raka jelita grubego podzielono na grupę Daikenchuto (grupa D, 7,5 g/dobę od dnia po operacji do siódmego dnia pooperacyjnego) i grupę kontrolną (grupa C). Czas do wystąpienia pierwszego stolca był istotnie krótszy w grupie D niż w grupie C. Poziom białka C reaktywnego (CRP) był istotnie niższy w grupie D niż w grupie C w trzeciej dobie pooperacyjnej. Podawanie Daikenchuto znacząco tłumiło pooperacyjne zapalenie po operacji z powodu raka jelita grubego.

Zapalenie jelit wywołane napromieniowaniem jest poważnym problemem klinicznym, dla którego nie ma obecnie standardowego postępowania. Takeda i wsp. oceniali pacjenta z popromiennym zapaleniem jelit, u którego objawy kliniczne uległy znacznej poprawie po zastosowaniu Daikenchuto podawanego doustnie (7,5 g/dobę). Rozdęcie brzucha było oceniane obiektywnie za pomocą tomografii komputerowej. Objawy żołądkowo-jelitowe związane z popromiennym zapaleniem jelit były skutecznie kontrolowane za pomocą Daikenchuto. Leczenie Daikenchuto może być przydatne w leczeniu popromiennego zapalenia jelit, zgodnie z tym opisem przypadku.

Wsparcie żywieniowe dla niedożywionych pacjentów z rakiem (Rikkunshito)

Kacheksja, główna przyczyna śmierci związanej z rakiem, charakteryzuje się zubożeniem tkanki mięśniowej i tłuszczowej, anoreksją, osłabieniem i hipoglikemią. Cachexic pacjenci mają deranged węglowodanów, lipidów i metabolizm białek, indukowane przez cytokiny zapalne.

Cheng et al. zgłaszane, które ziołowe podejścia miały związane z rakiem wyniszczenie raporty przypadków. Te leki ziołowe obejmują Panax ginseng, kłącze Cimicifuga i Radix astragali, które znajdują się w Juzentaihoto, Hochuekkito, O’gonto i Rikkunshito.

Takeda i wsp. ocenili efekt oreksygeniczny Rikkunshito z naciskiem na interakcję z systemem sygnalizacji greliny u pacjentów z rakiem z dyspepsją wywołaną chemioterapią. Doustne podawanie Rikkunshito wzmagało oreksygeniczne działanie greliny poprzez kilka różnych mechanizmów. Badania na ludziach wskazują, że Rikkunshito jest obiecującą opcją terapeutyczną dla stanów anorektycznych, w tym zespołu wyniszczenia nowotworowego i anoreksji.

Zapobieganie skutkom ubocznym (neuropatia obwodowa, allodynia, hiperalgezja) paklitakselu (Goshajinkigan)

Paklitaksel jest stosowany w leczeniu guzów litych, takich jak rak piersi, jajnika i płuc. Może on jednak wywoływać neuropatię obwodową i poważne zaburzenia czynności mięśni. Chemioterapia raka z zastosowaniem karboplatyny/paklitakselu (terapia TC) wykazuje neurotoksyczność i powszechnie powoduje neuropatię obwodową, z którą trudno sobie poradzić.

Kaku i wsp. zgłosili skuteczność leku Goshajinkigan u pacjentek z rakiem jajnika lub endometrium, które przeszły terapię TC i rozwinęły neuropatię obwodową. Pacjentki zostały losowo podzielone na Grupę A, liczącą 14 pacjentek (leczenie witaminą B12) i Grupę B, liczącą 15 pacjentek (leczenie witaminą B12 + Goshajinkigan). Okres obserwacji wynosił 6 tygodni od rozpoczęcia leczenia, a pozycje oceny były następujące: i) bieżący próg percepcji nerwu obwodowego, ii) wizualna skala analogowa dla drętwienia, iii) stopień neurotoksyczności oraz iv) subiektywne objawy neuropatii obwodowej. Porównując poszczególne pozycje, nie stwierdzono istotnych różnic w żadnej z nich. Jednakże, neurotoksyczność rozwinęła się u niektórych pacjentów z grupy A po 6 tygodniach, podczas gdy nie zaobserwowano neurotoksyczności w grupie B. Ponadto, częstość występowania nieprawidłowych wartości była znacząco niższa w grupie B niż w grupie A. Zatem, Goshajinkigan może hamować progresję neuropatii obwodowej po chemioterapii.

Zapobieganie obwodowej neuropatii wywołanej przez oksaliplatynę (Goshajinkigan, Shakuyaku- kanzoto)

Oksaliplatyna jest stosowana w leczeniu raka jelita grubego, ale powoduje ostre i przewlekłe neuropatie. Neurotoksyczność obwodowa jest głównym czynnikiem ograniczającym terapię oksaliplatyną. Goshajinkigan jest lekiem Kampo stosowanym w leczeniu kilku objawów neurologicznych, w tym bólu i drętwienia. Ostatnio zgłoszono, że formuła ta klinicznie zapobiega neuropatii obwodowej wywołanej oksaliplatyną.

Połączenie 5-fluorouracylu/kwasu foliowego plus oksaliplatyna (FOLFOX) jest standardowym schematem chemioterapii przerzutowego raka jelita grubego. Głównym ograniczającym dawkę efektem toksycznym oksaliplatyny jest neurotoksyczność. Kono i wsp. retrospektywnie zbadali wpływ preparatu Goshajinkigan na neurotoksyczność obwodową związaną z terapią oksaliplatyną. Dziewięćdziesięciu pacjentów z przerzutowym rakiem jelita grubego, u których zastosowano terapię FOLFOX6, przydzielono do otrzymywania jednego z następujących leków wspomagających: doustnego Goshajinkiganu (7,5 g/dobę) (Grupa A), dożylnej suplementacji glukonianu wapnia i siarczanu magnezu (po 1 g przed i po FOLFOX) (Grupa B), terapii Goshajinnkiganem, glukonianem wapnia i siarczanem magnezu (Grupa C) lub braku równoczesnej terapii (Grupa D). Częstość występowania neurotoksyczności obwodowej badano, gdy dawka kumulacyjna oksaliplatyny przekraczała 500 mg/m2. Gdy dawka kumulacyjna oksaliplatyny przekraczała 500 mg/m2 , częstość występowania neuropatii (wszystkich stopni) w grupach A-D wynosiła odpowiednio 50,0, 100, 78,9 i 91,7%. Była ona najmniejsza w grupie, która otrzymywała sam lek Goshajinkigan. Jednoczesne podawanie preparatu Goshajinkigan zmniejszało neurotoksyczność oksaliplatyny u pacjentów, którzy otrzymywali chemioterapię z powodu raka jelita grubego.

Hosokawa i wsp. oceniali prewencyjny wpływ preparatu Goshajinkigan i Shakuyaku- kanzoto na neurotoksyczność indukowaną oksaliplatyną z FOLFOX. Pacjenci z przerzutowym rakiem jelita grubego, którzy otrzymywali zmodyfikowany FOLFOX6 lub FOLFOX4 przez trzy lata, otrzymywali albo Goshajinkigan (grupa A) albo Shakuyakukanzoto (grupa B). Odsetek odpowiedzi u 38 pacjentów z mierzalnymi zmianami wyniósł 50,0% (9/18) w grupie A i 65% (13/20) w grupie B, w dawce kumulacyjnej przekraczającej 500 mg/m2. Podawanie tradycyjnej medycyny japońskiej może zmniejszyć neurotoksyczność wywołaną oksaliplatyną bez negatywnego wpływu na odpowiedź nowotworu u pacjentów z rakiem jelita grubego poddawanych terapii FOLFOX.

Zapobieganie biegunce wywołanej irinotecanem (Hangeshashinto)

Chemioterapeutyk CPT-11 (irinotecan) wykazał obiecujące wyniki jako pojedynczy środek i w chemioterapii skojarzonej w leczeniu raka jelita grubego i drobnokomórkowego raka płuc. Zapobieganie opóźnionej biegunce wywołanej przez CPT-11, doustna alkalizacja i kontrola defekacji były przedmiotem badań. Doustne podawanie antybiotyków lub leku Kampo w celu zmniejszenia aktywności beta-glukuronidazy pochodzącej z bakterii w jelicie grubym okazało się skuteczne w zapobieganiu opóźnionej biegunce. W przypadku wystąpienia opóźnionej biegunki wywołanej CPT-11, konwencjonalnym leczeniem jest loperamid .

Mori K i wsp. przeprowadzili randomizowane badanie porównawcze 41 wcześniej nieleczonych pacjentów z zaawansowanym niedrobnokomórkowym rakiem płuc w celu zbadania, czy wspomaganie Hangeshashinto zapobiegnie i kontroluje biegunkę wywołaną CPT-11. Schemat chemioterapii składał się z połączenia cisplatyny i CPT-11. TJ-14 (7,5 g/dzień) podawano doustnie. W porównaniu z grupą kontrolną, mimo braku różnic w częstości występowania biegunki lub liczbie dni, w których utrzymywały się objawy, grupa Hangeshashinto wykazała znaczącą poprawę w stopniu nasilenia biegunki (P = 0,044), jak również zmniejszoną częstość występowania biegunki stopnia 3 i 4 (jeden pacjent w porównaniu z dziesięcioma pacjentami; P = 0,018).

Sugeruje się, że Hangeshashinto, który zawiera baicalin, inhibitor beta-glukuronidazy, łagodzi biegunkę wywołaną przez CPT-11.

Hibi i wsp. prospektywnie badali wpływ Hangeshashinto na efekty terapeutyczne i niepożądane chemioterapii oraz zmiany w punktacji QOL u pacjentów z przerzutowym rakiem żołądka i jelita grubego w latach 2007-2008. Dwudziestu pacjentów otrzymujących terapię S-1/CPT-11 zostało losowo przydzielonych do grupy A (z Hangeshashinto) i B (kontrolnej). Podczas gdy efekty przeciwnowotworowe nie różniły się istotnie pomiędzy tymi dwiema grupami, ciężkie działania niepożądane w stopniu większym niż 3 występowały rzadziej w grupie A. Co więcej, spadek punktacji QOL w 15 dniu był lepszy w grupie A w porównaniu z grupą B. Dlatego Hangeshashinto może być stosowany jako lek wspomagający w terapii skojarzonej S-1/CPT-11.

Zapobieganie innym skutkom ubocznym chemioterapii (O’rengedokuto)

Większość leków przeciwnowotworowych powoduje kserostomię i zapalenie błony śluzowej, takie jak zapalenie jamy ustnej i uszkodzenie błony śluzowej przewodu pokarmowego, co wiąże się z infekcjami, obniżeniem QOL i przerwaniem chemioterapii u pacjentów z nowotworami złośliwymi.

Yuki i wsp. retrospektywnie ocenili prewencyjny wpływ doustnego podawania O’rengedokuto na zapalenie jamy ustnej i biegunkę wywołane przez leki cytotoksyczne u 40 pacjentów z ostrą białaczką. Częstość występowania zapalenia jamy ustnej wynosiła 27,9% w grupie, której podawano O’rengedokuto, co było znacząco niższe w porównaniu z 71,6% osób, które otrzymywały płukankę składającą się z allopurinolu, gualenianu sodu i powidonu jodyny. Biegunkę polekową zaobserwowano u 9,3% osób z grupy O’rengedokuto w porównaniu z 31,7% osób z grupy kontrolnej. Obserwacje te wskazują, że O’rengedokuto znacząco poprawiło zapalenie błony śluzowej wywołane przez środki przeciwnowotworowe.

Inne

Wiele raportów przedstawiło skuteczność leków Kampo w opiece paliatywnej. Niektóre artykuły kliniczne o medycynie Kampo donoszą o działaniu Bakumondoto na suchy kaszel i pragnienie, Hangekobokuto na dysfazję i depresję, Kikyoto na zapalenie jamy ustnej i ból gardła związany z radioterapią, oraz Yokukansan na delirium w opiece paliatywnej.

Niektóre badania podstawowe wskazują, że supresja szpiku kostnego przez leczenie TS-1 może być poprawiona przez jednoczesne podawanie Juzentaihoto lub Ninjin’yoeito. Juzentaihoto może być również skutecznym lekiem chroniącym przed skutkami ubocznymi wywołanymi przez cisplatynę i karboplatynę.

.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.