Articles

Kto prowadzi moją drużynę: Tampa Bay Rays

Jeden z serii artykułów przyglądających się strukturze front office każdej z drużyn Major League. Dziś przyglądamy się bliżej Tampa Bay Rays.

Tampa Bay Rays

  • Właściciel: Stuart Sternberg
  • Prezes: Matthew Silverman
  • Senior Vice President of Baseball Operations and General Manager: Erik Neander

Stuart Sternberg jest jednym z najmniej znanych menedżerów najwyższego szczebla w grze. Jeśli jednak Major League Baseball kiedykolwiek stworzy właścicielską Mount Rushmore, jego twarz powinna być brana pod uwagę przy jej umieszczaniu.

Sternberg jest inwestorem z Wall Street, który kupił drużynę od pierwotnego właściciela, Vincenta Naimoli, w 2004 roku. Podczas siedmiu lat własności Naimoli’ego, Tampa Bay Rays zmierzali donikąd, gromadząc zaledwie 399 zwycięstw, tylko raz uciekając z piwnicy AL East lub wygrywając aż 70 meczów.

Przed przypisaniem Naimoli’emu odpowiedzialności za to chroniczne niepowodzenie, zastanów się, z czym musi zmierzyć się każdy właściciel Tampa Bay. Wśród 30 drużyn MLB, oto gdzie Tampa Bay plasuje się w kilku zazwyczaj kluczowych miarach zdrowia fiskalnego.

Tampa Bay Rays Rank

Wartość franczyzy $1.01 mld 29

2019 przychody $228 mln 28

Populacja metra 3.0 mln 22

Dochód z rynku $357 mln 26

Dochód z marki $73 mln 29

Dochód ze stadionu $114 mln 29

W obliczu tej serii liczbowych przeszkód, cudem nie jest to, że Naimoli nie udało się, ale że każdy może odnieść sukces. Jednak to jest to, co Sternberg zrobił. Od czasu przejęcia władzy w 2005 roku, Rays Sternberga mają procent zwycięstw na poziomie .508, z dwoma tytułami w dywizji i pięcioma występami w sezonie posezonowym.

A jeśli pominąć trzy sezony, które zajęły front office’owi położenie odpowiednich fundamentów, procent zwycięstw Rays od 2008 roku skacze do .532.

Sternberg zorganizował proces, dzięki któremu ta transformacja została dokonana w najbardziej podstawowy sposób, jaki jest możliwy: zatrudniając mądrych, znających się na baseballu ludzi, a następnie schodząc im z drogi. Zaczęło się to od zatrudnienia Silvermana, współpracownika Sternberga w latach jego pracy w Goldman-Sachs, który został mianowany prezesem drużyny, gdy Sternberg kupił pakiet kontrolny.

Absolwent Harvardu z dyplomem z ekonomii, Silverman nigdy nie zagrał ani jednego dnia w profesjonalną piłkę. Ale on wie, jak zatrudniać. Wśród ludzi, których wprowadził do sportu są obecni liderzy czterech franczyz: Andrew Friedman (Los Angeles Dodgers), Chaim Bloom (Boston Red Sox), Tampa GM Erik Neander, i Jim, Click, zatrudniony w poniedziałek jako nowy dyrektor generalny Houston Astros.

Kiedy Friedman odszedł do LA po sezonie 2014, Silverman przyjął obowiązki GM sam przez dwa sezony przed wyniesieniem Neandera.

Pomimo wszystkich nieodłącznych przeszkód finansowych stojących przed franczyzą Tampa Bay, Sternberg-Silverman Rays odnoszą sukcesy, ponieważ doszli do porozumienia z jednym z najbardziej istotnych faktów gry: Pieniądze są przydatne, ale nie determinujące.

Postrzegając to inaczej, marnowanie zasobów jest łatwe, co pijani żeglarze demonstrują od wieków. Do gospodarowania zasobami potrzeba talentu. To jest wspólny mianownik łączący Silvermana, Friedmana i Neandera: talent.

Rozważmy pięć występów Tampy w sezonie posezonowym, w 2008, 2010, 2011, 2013 i 2019 roku. Średnia ranga Rays w płacach graczy dla tych pięciu zespołów posezonowych była 26. W 2019 roku Silverman, Neander i menedżer terenowy Kevin Cash zabrali Tampa Bay do sezonu posezonowego z 96 zwycięstwami, pomimo posiadania najniższej listy płac w całej MLB, zaledwie 64,18 milionów dolarów.

Jednolitym mianownikiem była wydajność. Rozważmy kolejny wykres, tym razem porównujący krótkoterminowy wpływ ruchów każdego generalnego menedżera – określony przez zmianę netto w Wins Above Average* – na losy drużyny podczas tych pięciu playoffowych sezonów. Tabela pokazuje GM-a, krótkoterminowy wpływ jego ruchów na zawodników oraz liczbę meczów, o które Tampa Bay Rays zakwalifikowali się do rozgrywek posezonowych podczas tych pięciu sezonów. Wynik jest otwierający oczy:

Generalny Mgr. Wpływ WAA Margines posezonowy

2008 Friedman +5.7 gier 8 gier

2010 Friedman +8.5 gier 7 gier

2011 Friedman +9.6 gier 1 gra

2013 Friedman +8.6 meczów 1 mecz

2019 Neander +8.5 meczów 3 mecze

W czterech z tych pięciu udanych sezonów wartość ruchów wykonanych przez front office Rays przekroczyła margines, dzięki któremu drużyna dotarła do rozgrywek posezonowych. Innymi słowy, GM przebudował drużynę, która w przeciwnym razie nie byłaby wystarczająco dobra, by grać w październikowy baseball i sprawił, że stała się wystarczająco dobra.

GMowie Rays zrobili to cztery razy tylko w ciągu ostatniej dekady. Chcesz kontekstu? Oto kontekst. W ciągu tej samej dekady, ruchy dokonane przez połączone wysiłki front office’ów Yankee, Red Sox, Dodger i Astros również czterokrotnie doprowadziły ich drużyny do gry posezonowej.

Szybkie spojrzenie na niektóre z podstawowych danych demograficznych, przed którymi stoją Rays, szczególnie w porównaniu z ich większymi rywalami z dywizji, podkreśla, jak niezwykła jest ta ciągła zdolność. Oto wykres, na który patrzyliśmy kilka akapitów temu, ale tym razem z danymi dotyczącymi dwóch rywali z AL East. Gdy będziecie go przeglądać, pamiętajcie o średniej liczbie zwycięstw w sezonie dla każdej z drużyn w tej dekadzie: Yankees 92.1, Red Sox 87.2, Rays 86.1.

Rays Yankees Red Sox

Franchise value $1.01 billion 4.60 billion $3.20 mld

2019 przychód $228 mln $668 mln $516 mln

Populacja metro 3,0 mln 20,3 mln 4,6 mln

Wartość rynku $357 mln $2,158 mld $1.414 mld $

Wartość marki 73 mln $ 815 mln $ 532 mln $

Wartość stadionu 114 mln $ 995 mln $ 685 mln $

Jednakże Rays wygrali sześć sezonów z 90 zwycięstwami, tyle samo co Jankesi i o jeden więcej niż Red Sox.

W przyszłości wyzwaniem dla Sternberga i Silvermana będzie przede wszystkim zrobienie wszystkiego, co w ich mocy, aby poprawić chroniczne problemy klubu z przychodami. Według ich planu, zaczyna się to od nowego i znacznie bardziej wydajnego stadionu, najlepiej w Tampie, ale być może gdzieś indziej. W rzeczy samej, Silverman w zeszłym roku przedstawił pomysł podzielenia bazy drużyny pomiędzy Tampę i Montreal, miasto opuszczone przez MLB 15 lat temu.

To, że Tampa w chwili obecnej zauważa swoich głównych przeciwników pomiędzy pół miliarda a 800 milionów dolarów w przychodach ze stadionu jest najlepszym argumentem za próbą zmiany tych realiów, które dla zapisu nigdy nie zostaną całkowicie wyeliminowane.

Najlepszym argumentem przeciwko twierdzeniu Tampa Bay Rays, że potrzebują nowego obiektu, jest wydajność zespołu w ich obecnej norze. Jeśli Silverman i Neander czegoś dowiedli, to tego, że pieniądze nie są głównym wyznacznikiem sukcesu. Chociaż szybko zaznaczają, że nie jest to dokładnie imadło.

*Kalkulacja ta jest uzyskiwana poprzez określenie wpływu netto transakcji zawodników na wyniki drużyny w danym sezonie (sezonach). Wins Above Average jest bazującą na zerze pochodną Wins Above Replacement; tak więc ostateczna liczba sugeruje stopień pozytywnego lub negatywnego ruchu w tabeli, który można przypisać posunięciom front office.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.