Articles

Dlaczego nimesulid został zakazany w Meksyku?

W dniu 30 maja 2019 r. dyrekcja wykonawcza ds. farmakopei i nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii (DEFFV) poinformowała o ryzyku poważnej hepatotoksyczności pochodzącym z konsumpcji i stosowania leków zawierających nimesulid w Meksyku. Z tego powodu Federalna Komisja Ochrony przed Zagrożeniami dla Zdrowia (COFEPRIS) ograniczyła jego sprzedaż. Zalecono w nim również stosowanie innych skutecznych alternatywnych środków farmakologicznych.

Co to jest nimesulid i w jakim celu się go stosuje

Nimesulid, nazywany handlowo Severin NF, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o właściwościach przeciwbólowych i przeciwgorączkowych. Stosuje się go w celu łagodzenia gorączki, bólu i stanów zapalnych wywołanych ostrymi infekcjami dróg oddechowych.

Jest on również stosowany jako środek przeciwbólowy w następujących przypadkach:

  • Pierwotna dysmenorrhoea (skurcze menstruacyjne)
  • Reumatoidalne zapalenie stawów
  • Zgrubienia
  • Luksje
  • Złamania
  • .

  • Myalgia
  • Urazowa artralgia
  • Reumatoidalne zapalenie stawów
  • Osteoarthritis (choroba zwyrodnieniowa stawów)
  • Zapalenie kaletki maziowej
  • Chirurgia
  • Interwencje chirurgiczne
  • .

  • Uraz pooperacyjny
  • Zapalenie zakrzepowo-zatorowe
  • Zaburzenia ginekologiczne
  • Ból związany z procesami onkologicznymi
  • Komfort związany z procesami erupcyjnymi skóry i błon śluzowych
  • Ból związany z procesami onkologicznymi
  • Ból związany z do wtórnych skórnych i śluzówkowych procesów erupcyjnych
  • Ból w miejscu zastosowania szczepionki

Mechanizm działania polega na działaniu,podobnie jak inne NLPZ, poprzez selektywne hamowanie enzymu cyklooksygenazy-2 (COX-2). Blokuje to biosyntezę prostaglandyn, które pośredniczą w stanach zapalnych i generują ból.

Jego działanie kliniczne rozpoczyna się w ciągu godziny od podania i może trwać do 12 godzin po spożyciu.

Dodatkowo wykazano, że neutralizuje kwas podchlorawy, który jest najbardziej toksycznym i pogarszającym stan zapalny czynnikiem.

W chorobie zwyrodnieniowej stawów (osteoarthritis) zapobiega degradacji różnych białek tkanki łącznej, takich jak kolagen, elastyna i proteoglikany. Ogranicza to degradację macierzy chrząstki stawowej i spowalnia jej uszkodzenie.

Przeciwwskazania i działania niepożądane

Zgodnie z wytycznymi Wydziału Medycyny UNAM, nimesulid jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością lub alergią na jego substancję czynną, kwas acetylosalicylowy (aspirynę) lub inne leki przeciwzapalne, takie jak naproksen, ketoprofen, indometacyna, ibuprofen. Jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z chorobami serca lub ciężkim nadciśnieniem tętniczym.

Chociaż badania eksperymentalne z nimesulidem nie wykazały toksyczności lub działania teratogennego w okresie ciąży, zaleca się unikanie jego stosowania w okresie ciąży i laktacji.

Należy również unikać jego stosowania przez osoby z chorobą wrzodową żołądka, krwawieniem w przewodzie pokarmowym lub ciężką niewydolnością serca, wątroby lub nerek.

Najczęstsze działania niepożądane związane z leczeniem nimesulidem to biegunka, zgaga, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej żołądka, wymioty i nudności.

Najrzadziej może wystąpić alergiczna wysypka skórna, zawroty głowy, nadmierne pocenie się, senność, wysokie ciśnienie krwi i obrzęki.

Nimesulid jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci i powinien być stosowany wyłącznie od 12 roku życia i starszych. Nie należy go również stosować u kobiet w ciąży i karmiących piersią.

Interakcje z innymi lekami

Nimesulid może wykazywać działanie synergistyczne z kilkoma lekami, dlatego należy poinformować o tym lekarza. To są niektóre przypadki:

  • Środki przeciwnadciśnieniowe
  • Oralne antykoagulanty (typu kumarynowego)
  • Metotreksat (przeciwnowotworowy)
  • Sole litu (antymaniczny)
  • Furosemid (diuretyk)
  • Inne leki bez recepty

Wspólne przyjmowanie dwóch lub więcej niesteroidowych leków przeciwzapalnych lub salicylanów może zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Zależy to od dawki leków przyjmowanych każdego dnia i czasu przyjmowania ich jednocześnie.

Ryzyko dla wątroby związane ze stosowaniem nimesulidu

Drugorzędowa choroba wątroby (DILI), chociaż jest stanem rzadkim, może stanowić 40-50% przypadków ostrej niewydolności wątroby.

DILI powoduje cholestazę (przerwanie lub zmniejszenie przepływu żółci w wątrobie) o 20-40%, spowodowaną zahamowaniem transporterów regulujących syntezę żółci. To obniżenie aktywności jest spowodowane bezpośrednio lub pośrednio przez leki i ich metabolity, warianty genetyczne i inne czynniki ryzyka specyficzne dla danego pacjenta.

Ponadto zwiększone są wartości barwnika syntezy wątrobowej bilirubiny. Może też przejść w ostrą niewydolność wątroby z przewlekłą śmiertelną konsekwencją.

NSAIDs, ogólnie, mogą powodować uszkodzenie wątroby w wyniku nieznanej reakcji ze strony pacjenta. Przypuszcza się, że za uszkodzenie wątroby odpowiedzialne są mechanizmy immunologiczne lub związane z nadwrażliwością.

Hepatotoksyczność spowodowana nimesulidem nie jest zależna od dawki, lecz od cech własnych badanego.

Wystąpiłaby po zmiennym okresie podawania od 1 do 5 tygodni. Następnie doszłoby do nasilenia uszkodzeń, które ujawniłyby się po ponownym podaniu leku. Zaostrzeniu może w końcu towarzyszyć obraz kliniczny obejmujący gorączkę, wysypkę skórną i eozynofilię. W wątrobie występują zmiany histologiczne z naciekiem komórek eozynofilowych lub ziarniniakowych.

Nimesulid jest znany z wywoływania podobnych zmian, prawdopodobnie w wyniku tych samych mechanizmów. Wiadomo, że nimesulid jest rozkładany w wątrobie do różnych metabolitów, które są wydalane z moczem i kałem.

Rozszerzone szlaki metaboliczne leku u podatnych pacjentów mogą indukować powstawanie hepatotoksycznych metabolitów. Uważa się, że mogą one być odpowiedzialne za uszkodzenie wątroby poprzez tworzenie substancji immunogennych, które wywołują reakcję typu immunologicznego.

Oprócz tego uszkodzenia tkanek, cholestaza może indukować gromadzenie się toksycznych metabolitów i zwiększać podatność na rozwój i pogłębianie się uszkodzenia wątroby.

Hepatotoksyczność powoduje niedobory lub brak syntezy szeregu związków istotnych dla organizmu, takich jak czynniki krzepnięcia, białka o różnych funkcjach, a żółć, która jest niezbędna do trawienia lipidów. Dlatego w zależności od rozległości i nasilenia zmian chorobowych może prowadzić do niewydolności narządowej, niewydolności wielonarządowej lub zgonu.

Nimesulid na świecie

Podczas gdy w krajach takich jak Stany Zjednoczone nigdy nie odnotowano zatwierdzenia nimesulidu przez Food and Drugs Administration (FDA), w Australii jego sprzedaż jest zakazana. W Hiszpanii i Finlandii jego dystrybucja została zawieszona w 2002 roku, ze względu na zagrożenie hepatotoksycznością.

W odniesieniu do dopuszczenia do obrotu, nimesulid nigdy nie został zatwierdzony w Kanadzie, Australii, Wielkiej Brytanii i Nowej Zelandii, ze względu na obawy dotyczące jego profilu bezpieczeństwa.

W 2011 roku Francuski Komitet Farmakoekonomiczny wycofał z rynku leki zawierające nimesulid. Oznaczało to, że zostały one usunięte z listy leków zatwierdzonych do refundacji i do instytucjonalnego stosowania przez różne jednostki opieki zdrowotnej, z zamiarem zmniejszenia liczby recept.

W konsekwencji firmy farmaceutyczne zawiesiły jego sprzedaż w kraju pod koniec 2013 r.

Ze swojej strony Europejska Agencja Leków (EMA) w 2012 r. opublikowała wnioski z przeglądu dotyczącego bezpieczeństwa stosowania nimesulidu i ustaliła, że w porównaniu z innymi NLPZ ma on większe ryzyko toksyczności wątrobowej.

Jednakże stosunek korzyści do ryzyka pozostał dodatni według kryteriów tej agencji, więc nadal jest on stosowany w przypadku ostrego bólu i dysmenorrhoea, ale nie w przypadku bólu spowodowanego chorobą zwyrodnieniową stawów.

W innych agencjach europejskich, takich jak Finlandia, wprowadzanie do obrotu nimesulidu zostało zawieszone, podczas gdy w Portugalii i we Włoszech jego wprowadzanie do obrotu jest ograniczone do maksymalnie, odpowiednio, 7 lub 15 dni. Jest on stosowany w leczeniu ostrego bólu i w ciężkiej pierwotnej dysmenorrhoea, w maksymalnej dawce dobowej 200 mg, i tylko po ocenie i zezwoleniu lekarza dla każdego indywidualnego pacjenta.

Zakaz stosowania nimesulidu w Ameryce Łacińskiej

Jednakże w krajach Ameryki Łacińskiej środki regulacyjne podejmowane przez agencje zdrowia różnią się w zależności od kraju i nie ma jednomyślności lub jednolitości w ograniczeniach podejmowanych w celu zmniejszenia ryzyka hepatotoksyczności.

W 2009 roku argentyńska Krajowa Administracja Leków, Żywności i Technologii Medycznych (ANMAT) zarządziła zakaz stosowania wszystkich leków zawierających nimesulid, zarówno jako jedyny składnik czynny, jak i w połączeniu z innymi lekami.

Inne kraje wydały zalecenia dotyczące jego stosowania w populacji dorosłych i przeciwwskazały jego stosowanie u dzieci w wieku poniżej 12 lat. Były to Brazylia (2005) i Kolumbia (2013).

W odniesieniu do informacji dostarczonych przez inne agencje Ameryki Łacińskiej, w przypadku Peru, Paragwaju i Panamy, nimesulid został ostatecznie wycofany z rynku odpowiednio w 2007, 2011 i 2015 roku.

Dopiero w 2017 roku Instytut Zdrowia Publicznego Chile (ISP) zawiesił dystrybucję leku.

Meksyk również wycofał nimesulid

Alert o hepatotoksyczności nimesulidu był wielokrotnie podnoszony w Meksyku. W końcu, 7 listopada 2012 roku, Federalna Komisja Ochrony przed Ryzykiem Zdrowotnym (COFEPRIS) ogłosiła zawieszenie wprowadzania do obrotu i dystrybucji nimesulidu do stosowania w pediatrii.

Przekazał ponadto następujące zalecenia:

  • Zażądaj od personelu medycznego, aby nie przepisywał leków zawierających nimesulid i rozważył inne alternatywy terapeutyczne.
  • Zgłaszaj do COFEPRIS wszelkie działania niepożądane związane ze stosowaniem nimesulidu.
  • Konsultuj się z pracownikami medycznymi na temat tego leczenia i swoich możliwości.

Następnie w 2019 r., wywodząc się z analizy profilu bezpieczeństwa przeprowadzonej przez Dyrekcję Wykonawczą ds. Farmakopei i Nadzoru nad Bezpieczeństwem Farmakoterapii (DEFFV), podmiot ten ustalił, że stosunek korzyści do ryzyka lub stopień bezpieczeństwa leków zawierających w swoim składzie substancję czynną o nazwie nimesulid nie jest korzystny.

Dodatkowo, na poparcie tych decyzji różnych krajowych organów służby zdrowia, istnieje kilka NLPZ o profilu bezpieczeństwa, które mogą w zadowalający sposób zastąpić ten lek, bez tak bardzo obawianego ryzyka toksyczności wątrobowej nimesulidu.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.